Замест прадмовы

На скрыжавант дарог аблюбавау гэты горад бойкае месца i не сышоу з яго Hi пад якiмi пагрозаMi ворагау. Стащъ сучасны i светлы, радасны i узнёслы. Шбы уйм сцвярджае, што дадзенае яму ней-кiм прарокам iмя — Маладзечна — не выпадко-васцъ, а у пэуным сэнсе заканамернасцъ. Свае iмкненне быцъ вечна маладым горад даказвае пау-накроуным жыццем на шыротм прасторы ад Здземелева да Шнуроу, ад Гелянова да Мастоу, рабочим ритмам фабрик i заводау, уменнем будавацца, упрыгожвацца i адпачывацъ.

Гледзячы на «негiстарычную» знешнасць горада, цяжка паверыцъ, што яму ужо шэсць стагод-дзяу. Вынес ён незлiчонае гора: каля двух дзесяткау вялЫiх i малых войнау, у трох з ix вытшчауся амалъ датла. Паводле няпоуных падлжау, за гэты ж час драулянае i саламянае Маладзечна пера-жыло каля дваццащ пяцi вялiкiх пажарау. I яшчэ болъш малых, лакалъных. Ад чумы ды ад розных моравых хвароб не раз вымiрала цi не напалавiну. Толъкi у памяцъ аб тых ахвярах узнiкалi несамавiтыя драуляныя, радзей мураваныя каплiчкi. i калi некаторыя гарады пад цяжарам eixyp проста зткалi з зямлi, патдаючы аб сабе тольт прыцемак улас-нага седлшча, то Маладзечна энергiяй сэрцау i духам розуму дзядоу i прадзедау нашых адбудоувалася, нixтo з тых прашчурау не здрадзiу роднаму порогу, не пакшуу яго.

У аддаленых часах Маладзечна напамтала аб сабе толът адным буйнауладалънщтм дваром. Манускрипты пачатку XVI стагоддзя даносяцъ да нас урывачныя звестт ужо як пра город. На нейтм этапе гiсторъй Маладзечна стала называцца мястэч-кам. i толът р пачатку нашага стагоддзя зноу быу атрыманы статус горада.

3 былога напаусялянскага, гандлёва-рамеснщка-га мястэчка Маладзечна вырасла у сучасны горад з высокааргашзаванай шдустрыяй, стала трэцiм па велiчыт горадам Мтскай вобласщ, устутушы пер-шынство толът Мшску i Барысаву. Па транспирт-наму ж грузазвароту idee услед за сталщай. На двухстах вулщах яго цяпер пражывае каля i00 тысяч чалавек.

Высокую годнасцъ маладзечанскай март сцвяр-джаюцъ як унутры краты, так i за яе межам-i болъш за два з паловай дзесятт прамысловых прад-прыемствау. Шырыцца па свеце i добрая слава ма-ладзечанстх майстроу-творцау. Прыемна усведам-ляцъ, што горад набыу сваё аблЬчча i культуру, уз-роунем якой не уступав i некоторым абласным цэнт-рам. Да свайго доугачаканага юбшею Маладзечна прыйшло з цвёрдым намерам прадэманстравацъ усё тое добрае, на што здолъныя яго жыхары.